هفتم
زيارت عاشورا است
بدان که زيارات منقوله در روز عاشورا چند زيارتست و ما در اينجا بملاحظۀ اختصار بذکر دو زيارت اکتفا ميکنيم
و در باب دوّم در اعمال روز عاشورا نيز زيارتی نقل کرديم با مطالبي که مناسب با اين مقام است
و امّا آن دو زيارت اوّل زيارت عاشورا معروفه است که خوانده ميشود از نزديک و دور
و شرح آن چنانکه شيخ ابو جعفر طوسی در «مصباح» ذکر فرموده چنين است روايت کرده محمّد بن اسمٰعيل بن بزيع از صالح بن عقبه از پدرش از حضرت امام محمّد باقر (عليه السّلام) که فرمود هرکه زيارت کند حسين بن علی (عليهما السّلام) را در روز دهم محرّم تا آنکه نزد قبر آن حضرت گريان شود ملاقات کند خدا را در روز قيامت با ثواب دو هزار حج و دو هزار عمره و دو هزار جهاد که ثواب آنها مثل ثواب کسی باشد که حج و عمره و جهاد کند در خدمت رسول خدا (صلّی اللّه عليه و اله) و ائمّه طاهرين (عليهم السّلام)
راوی گفت گفتم فدايت شوم چه ثوابست از برای کسی که بوده باشد در شهرهای دور از کربلا و ممکن نباشد او را رفتن بسوی قبر آن حضرت در مثل اين روز فرمود هرگاه چنين باشد بيرون رود بسوی صحرا يا بالا رود بر بام بلندی در خانۀ خود و اشاره کند بسوی آن حضرت بسلام و جهد کند در نفرين کردن بر قاتلين آن حضرت و بعد از آن دو رکعت نماز کند و بکند اين کار را در اوايل روز پيش از زوال آفتاب پس ندبه کند بر حسين (عليه السّلام) و بگريد بر او و امر کند کسانی را که در خانهاش هستند هرگاه از ايشان تقيّه نمیکند بگريستن بر آن حضرت و برپا دارد در خانۀ خود مصيبتی به اظهار کردن جزع بر آن حضرت و تعزيت بگويند يکديگر را بمصيبت ايشان بحسين (عليه السّلام) و من ضامنم برای ايشان بر خدا هرگاه بياورند اين عمل را جميع آن ثوابها را گفتم فدای تو شوم ضامن میشوی اين ثوابها را برای ايشان و کفيل میشوی اين ثوابها را فرمود که بلی من ضامنم و کفيلم از برای کسی که اين عمل را بجا آورد گفتم که چگونه يکديگر را تعزيت بگويند
فرمود که میگويند
اَعْظَمَ اللّٰهُ اُجُورَنٰا بِمُصٰابِنٰا بِالْحُسَيْنِ عَلَيْهِ السَّلٰامُ
وَ جَعَلَنٰا وَ اِيّٰاکُمْ مِنَ الطّٰالِبٖينَ بِثٰارِهِ مَعَ وَلِيِّهِ الْإِمٰامِ الْمَهْدِیِّ مِنْ اٰلِ مُحَمَّدٍ عَلَيْهِمُ السَّلٰامُ
يعنی بزرگ فرمايد خداوند اجرهای ما را بمصيبت ما بحسين عليه السّلام و قرار دهد ما و شما را از خواهندگان خون او با ولیّ او امام مهدی از ال محمّد عليهم السّلام
و اگر بتوانی که بيرون نروی آن روز را در پی حاجتی چنان کن. زيرا که آن روز نحسی است که برآورده نمیشود در آن حاجت مؤمن و اگر برآورده شود مبارک نخواهد بود از برای او و نخواهد ديد در آن خيری و رشدی و ذخيره نکند البتّه هيچيک از شما برای منزلش در آنروز چيزی را؛ پس هرکه ذخيره کند در آن روز چيزی را برکت نخواهد ديد در آن چيزی که ذخيره نموده و مبارک نخواهد بود از برای او در اهلش که ذخيره برای آنها نهاده.
پس هرگاه بجا آورند اين عمل را بنويسد حق تعالی برای ايشان ثواب هزار حج و هزار عمره و هزار جهاد که همه را با رسول خدا (صلّی اللّه عليه و اله) کرده باشد و از برای اوست مزد و ثواب مصيبت هر پيغمبری و رسولی و وصیّ و صدّيق و شهيدی که مرده باشد يا کشته شده باشد از زمانی که خلق فرموده حقتعالی دنيا را تا زمانی که بپای شود قيامت
صالح بن عُقْبَه و سيف بن عُميره گفتهاند که گفت علقمه بن محمّد حضرمی که گفتم بحضرت باقر (عليه السّلام) که تعليم بفرما مرا دعائی که بخوانم آن را در اين روز هرگاه زيارت کنم آن جناب را از نزديک و دعائی که بخوانم آن را هرگاه زيارت نکنم او را از نزديک و بخواهم اشاره کنم بسلام بسوی او از شهرهای دور و از خانهام
فرمود به من ای علقمه هرگاه تو بجا آوردی آن دو رکعت نماز را بعد از آنکه اشاره کنی بسوی آن حضرت بسلام پس بگو در وقت اشاره به آن حضرت بعد از تکبر اين قول را (يعنی زيارت آتيه را)
پس بدرستی که تو هرگاه گفتی اين قول را بتحقيق که دعا کردۀ بآن چيزی که دعا میکند بآن زائران آن حضرت از ملائکه
و بنويسد خداوند از برای تو صد هزار هزار درجه و بوده باشی مثل کسی که شهيد شده باشد با امام حسين (عليه السّلٰام) تا مشارکت کنی ايشان را در درجات ايشان و شناخته نشوی مگر در جملۀ شهيدانی که شهيد شدهاند با آن حضرت و نوشته شود برای تو ثواب زيارت هر پيغمبر و رسولی و ثواب زيارت هرکه زيارت کرده حسين (عليه السّلام) را از روزی که شهيد شده است سلام خدا بر آن حضرت و بر اهل بيتش میگوئی
اَلسَّلٰامُ عَلَیْكَ یٰا اَبٰا عَبْدِاللّٰهِ
سلام بر تو ای ابا عبدالله
اَلسَّلٰامُ عَلَیْكَ یَابْنَ رَسُولِ اللّٰهِ
سلام بر تو ای فرزند رسول خدا
اَلسَّلٰامُ عَلَیْكَ یٰا خِیَرَةَ اللّٰهِ وَ ابْنَ خِیَرَتِهِ
سلام بر تو ای برگزیدهی خدا و فرزند برگزیدهی او
اَلسَّلٰامُ عَلَیْكَ یَابْنَ اَمٖیرِ الْمُؤْمِنٖینَ وَ ابْنَ سَیِّدِ الْوَصِیّٖینَ
سلام بر تو ای فرزند امیرمؤمنان سلام بر تو ای فرزند آقای اوصیاء
اَلسَّلٰامُ عَلَیْكَ یَابْنَ فٰاطِمَةَ سَیِّدَةِ نِسٰآءِ الْعٰالَمٖینَ
سلام بر تو ای فرزند فاطمه بانوی زنان جهانیان
اَلسَّلٰامُ عَلَیْكَ یٰا ثٰارَاللّٰهِ وَ ابْنَ ثارِهِ وَ الْوِتْرَ الْمَوْتُورَ
سلام بر تو ای که خدا خونخواهیش کند و فرزند چنین کسی و ای کشتهای که انتقام کشتگانت نگرفتی
اَلسَّلٰامُ عَلَیْكَ وَ عَلَی الْاَرْوٰاحِ الَّتٖی حَلَّتْ بِفِنٰائِكَ
سلام بر تو و بر ارواحی که فرود آمدند به آستانت
عَلَیْكُمْ مِنّٖی جَمٖیعًا سَلٰامُ اللّٰهِ اَبَدًا مٰا بَقٖیتُ وَ بَقِیَ اللَّیْلُ وَ النَّهٰارُ
بر شما همگی از طرف من سلام خدا باد همیشه تا من زندهام و برجا است شب و روز
یٰا اَبٰا عَبْدِاللّٰهِ
ای ابا عبدالله
لَقَدْ عَظُمَتِ الرَّزِیَّةُ وَ جَلَّتْ وَ عَظُمَتِ الْمُصٖیبَةُ بِكَ عَلَیْنٰا وَ عَلٰی جَمٖیعِ اَهْلِ الْإِسْلٰامِ
براستی بزرگ شد سوگواری تو و گران و عظیم گشت مصیبت تو بر ما و بر همهی اهل اسلام
وَ جَلَّتْ وَ عَظُمَتْ مُصٖیبَتُكَ فِی السَّمٰوٰاتِ عَلٰی جَمٖیعِ اَهْلِ السَّمٰوٰاتِ
و گران و بزرگ گشت مصیبت تو در آسمانها بر همهی اهل آسمانها
فَلَعَنَ اللّٰهُ اُمَّةً اَسَّسَتْ اَسٰاسَ الظُّلْمِ وَ الْجَوْرِ عَلَیْكُمْ اَهْلَ الْبَیْتِ
پس خدا لعنت کند مردمی را که پایهگذاری کردند شالودهی ستم و جور را بر شما خاندان رسالت
وَ لَعَنَ اللّٰهُ اُمَّةً دَفَعَتْکُمْ عَنْ مَقٰامِکُمْ وَ اَزٰالَتْكُمْ عَنْ مَرٰاتِبِكُمُ الَّتٖی رَتَّبَکُمُ اللّٰهُ فٖیهٰا
و خدا لعنت کند مردمی را که کنار زدند شما را از مقامتان و دور کردند شما را از مرتبههایی که خداوند آن رتبهها را به شما داده بود
وَ لَعَنَ اللّٰهُ اُمَّةً قَتَلَتْكُمْ
و خدا لعنت کند گروهی که شما را کشتند
وَ لَعَنَ اللّٰهُ الْمُمَهِّدٖینَ لَهُمْ بِالتَّمْکٖینِ مِنْ قِتٰالِكُمْ
و خدا لعنت کند آنانکه تهیهی اسباب کردند برای قاتلان شما تا آنها توانستند با شما بجنگند
بَرِئْتُ اِلَی اللّٰهِ وَ اِلَیْکُمْ مِنْهُمْ وَ مِنْ اَشْیٰاعِهِمْ وَ اَتْبٰاعِهِمْ وَ اَوْلِیٰائِهِمْ
بیزاری جویم بسوی خدا و بسوی شما از ایشان و از پیروان و اتباع و دوستانشان
یٰا اَبٰا عَبْدِاللّٰهِ
ای ابا عبدالله
اِنّٖی سِلْمٌ لِمَنْ سٰالَمَکُمْ وَ حَرْبٌ لِمَنْ حٰارَبَکُمْ اِلٰی یَوْمِ الْقِیٰمَةِ
من تسلیمم با آنکس که با شما در سازش است و در جنگم با هرکس که با شما در جنگ است تا روز قیامت
وَ لَعَنَ اللّٰهُ اٰلَ زِیٰادٍ وَ اٰلَ مَرْوٰانَ وَ لَعَنَ اللّٰهُ بَنٖی اُمَیَّةَ قٰاطِبَةً
و خدا لعنت کند خاندان زیاد و خاندان مروان را و لعنت کند خدا بنی امیّه را همگی
وَ لَعَنَ اللّٰهُ ابْنَ مَرْجٰانَةَ وَ لَعَنَ اللّٰهُ عُمَرَ بْنَ سَعْدٍ وَ لَعَنَ اللّٰهُ شِمْرًا
و خدا لعنت کند فرزند مرجانه را و خدا لعنت کند عمر بن سعد را و خدا لعنت کند شمر را
وَ لَعَنَ اللّٰهُ اُمَّةً اَسْرَجَتْ وَ اَلْجَمَتْ وَ تَنَقَّبَتْ لِقِتٰالِكَ
و لعنت کند خدا مردمی را که اسبها را زین کردند و دهنه زدند و براه افتادند برای پیکار با تو
بِاَبٖی اَنْتَ وَ اُمّٖی لَقَدْ عَظُمَ مُصٰابٖی بِكَ
پدر و مادرم بفدایت که براستی بزرگ شد مصیبت تو بر من
فَاَسْئَلُ اللّٰهَ الَّذٖی اَکْرَمَ مَقٰامَكَ وَ اَکْرَمَنٖی بِكَ
پس میخواهم از آن خدایی که گرامی داشت مقام تو را و گرامی داشت مرا بخاطر تو
اَنْ یَرْزُقَنٖی طَلَبَ ثٰارِكَ مَعَ اِمٰامٍ مَنْصُورٍ مِنْ اَهْلِ بَیْتِ مُحَمَّدٍ صَلَّی اللّٰهُ عَلَیْهِ وَ اٰلِهِ
که روزیم گرداند خونخواهی تو را در رکاب آن امام یاریشده از خاندان محمد صلّی الله علیه و اله
اَللّٰهُمَّ اجْعَلْنٖی عِنْدَكَ وَجٖیهًا بِالْحُسَیْنِ عَلَیْهِ السَّلٰامُ فِی الدُّنْیٰا وَ الْأٰخِرَةِ
خدایا قرار ده مرا نزد خودت آبرومند به وسیلهی حسین علیه السّلام در دنیا و آخرت
یٰا اَبٰا عَبْدِاللّٰهِ
ای ابا عبدالله
اِنّٖی اَتَقَرَّبُ اِلَی اللّٰهِ وَ اِلٰی رَسُولِهِ وَ اِلٰی اَمٖیرِ الْمُؤْمِنٖینَ وَ اِلٰی فٰاطِمَةَ وَ اِلَی الْحَسَنِ وَ اِلَیْكَ بِمُوٰالٰاتِكَ
من تقرّب جویم بدرگاه خدا و نزد رسولش و بسوی امیر مؤمنان و فاطمه و حسن و شما بوسیلهی دوستی تو
وَ بِالْبَرٰائَةِ [مِمَّنْ قٰاتَلَكَ وَ نَصَبَ لَكَ الْحَرْبَ
و بوسیلهی بیزاری از کسی که با تو مقاتله کرد و جنگ با تو را برپا کرد
وَ بِالْبَرٰائَةِ مِمَّنْ اَسَّسَ اَسٰاسَ الظُّلْمِ وَ الْجَوْرِ عَلَیْکُمْ
و به بیزاری جستن از کسی که شالودهی ظلم و ستم بر شما را ریخت
وَ اَبْرَءُ اِلَی اللّٰهِ وَ اِلٰی رَسُولِهِ] مِمَّنْ اَسَّسَ اَسٰاسَ ذٰلِكَ وَ بَنٰی عَلَیْهِ بُنْیٰانَهُ
و بیزاری جویم بسوی خدا و بسوی رسولش از کسی که بنا گذاشت اساس این را و بنا نمود بر آن بنیانش را
وَ جَرٰی فٖی ظُلْمِهِ وَ جَوْرِهِ عَلَیْکُمْ وَ عَلٰی اَشْیٰاعِکُمْ
و دنبال کرد ستم و ظلمش را بر شما و بر پیروان شما
بَرِئْتُ اِلَی اللّٰهِ وَ اِلَیْكُمْ مِنْهُمْ
بیزاری جویم بدرگاه خدا و به پیشگاه شما از ایشان
وَ اَتَقَرَّبُ اِلَی اللّٰهِ ثُمَّ اِلَیْکُمْ بِمُوٰالٰاتِکُمْ وَ مُوٰالٰاةِ وَلِیِّكُمْ
و تقرّب جویم بدرگاه خدا سپس به شما بوسیلهی موالات شما و دوستی دوستان شما
وَ بِالْبَرٰائَةِ مِنْ اَعْدٰائِكُمْ وَ النّٰاصِبٖینَ لَكُمُ الْحَرْبَ وَ بِالْبَرٰائَةِ مِنْ اَشْیٰاعِهِمْ وَ اَتْبٰاعِهِمْ
و به بیزاری از دشمنانتان و برپاکنندگاه جنگ با شما و به بیزاری از یاران و اتباعشان
اِنّٖی سِلْمٌ لِمَنْ سٰالَمَکُمْ وَ حَرْبٌ لِمَنْ حٰارَبَكُمْ
من در سازشم با کسی که با شما در صلح است و در جنگم با کسی که با شما در جنگ است
وَ وَلِیٌّ لِمَنْ وٰالٰاکُمْ وَ عَدُوٌّ لِمَنْ عٰادٰاکُمْ
و دوستم با کسی که شما را دوست دارد و دشمنم با کسی که دشمنتان دارد
فَاَسْئَلُ اللّٰهَ الَّذٖی اَكرَمَنٖی بِمَعْرِفَتِكُمْ وَ مَعْرِفَةِ اَوْلِیٰائِکُمْ
و درخواست کنم از خدایی که مرا گرامی داشت بوسیلهی معرفت شما و معرفت دوستانتان
وَ رَزَقَنٖی الْبَرٰائَةَ مِنْ اَعْدٰائِكُمْ
و روزیم کرد بیزاری از دشمنانتان را
اَنْ یَجْعَلَنٖی مَعَکُمْ فِی الدُّنْیٰا وَ الْأٰخِرَةِ
آنکه قرار دهد مرا با شما در دنیا و آخرت
وَ اَنْ یُثَبِّتَ لٖی عِنْدَکُمْ قَدَمَ صِدْقٍ فِی الدُّنْیٰا وَ الْأٰخِرَةِ
و ثابت بدارد برایم در نزد شما گام راست و درستی در دنیا و آخرت
وَ اَسْئَلُهُ اَنْ یُبَلِّغَنِی الْمَقٰامَ الْمَحْمُودَ لَكُمْ عِنْدَ اللّٰهِ
و از او خواهم که برساند مرا به مقام پسندیدهی شما در نزد خدا
وَ اَنْ یَرْزُقَنٖی طَلَبَ ثٰارٖیکُمْ مَعَ اِمٰامٍ مَهْدِیٍّ هُدًی ظٰاهِرٍ نٰاطِقٍ بِالْحَقِّ مِنْكُمْ
و آنکه روزیم کند خونخواهی شما را با امام راهنمایِ آشکارِ گویایِ بحق که از خاندان شما است
وَ اَسْئَلُ اللّٰهَ بِحَقِّكُمْ وَ بِالشَّأْنِ الَّذٖی لَكُمْ عِنْدَهُ
و از خدا خواهم بحق شما و بدان منزلتی که شما نزد او دارید
اَنْ یُعْطِیَنٖی بِمُصٰابٖی بِكُمْ اَفْضَلَ مٰا یُعْطٖی مُصٰابًا بِمُصٖیبَتِهِ
که عطا کند به من بوسیلهی مصیبتی که از شما به من رسیده بهترین پاداشی را که میدهد به یک مصیبتزده از مصیبتی که دیده
مُصٖیبَةً مٰا اَعْظَمَهٰا وَ اَعْظَمَ رَزِیَّتَهٰا فِی الْإِسْلٰامِ وَ فٖی جَمٖیعِ السَّمٰوٰاتِ وَ الْاَرَضٖینَ الْاَرْضِ
براستی چه مصیبت بزرگی و چه داغ گرانی بود در اسلام و در تمام آسمانها و زمین
اَللّٰهُمَّ اجْعَلْنٖی فٖی مَقٰامٖی هٰذٰا مِمَّنْ تَنٰالُهُ مِنْكَ صَلَوٰاتٌ وَ رَحْمَةٌ وَ مَغْفِرَةٌ
خدایا قرارم ده در این جایگاهم از کسانی که برسد با و از جانب تو درودها و رحمت و آمرزشی
اَللّٰهُمَّ اجْعَلْ مَحْیٰایَ مَحْیٰا مُحَمَّدٍ وَ اٰلِ مُحَمَّدٍ وَ مَمٰاتٖی مَمٰاتَ مُحَمَّدٍ وَ اٰلِ مُحَمَّدٍ
خدایا قرار ده زندگیم را زندگی محمد و آل محمد و مرگم را بمانند مرگ محمد و آل محمد
اَللّٰهُمَّ اِنَّ هٰذٰا یَوْمٌ تَبَرَّکَتْ فٖیهِ بِهِ بَنُو اُمَیَّةَ وَ ابْنُ اٰکِلَةِ الْاَکْبٰادِ اللَّعٖینُ ابْنُ اللَّعٖینِ
خدایا این روز روزی است که مبارک دانستند آن را بنی امیّه و پسران زن جگرخوار آن ملعون پسر ملعون
عَلٰی لِسٰانِكَ وَ لِسٰانِ نَبِیِّكَ صَلَّی اللّٰهُ عَلَیْهِ وَ اٰلِهِ فٖی کُلِّ مَوْطِنٍ وَ مَوْقِفٍ وَقَفَ فٖیهِ نَبِیُّكَ صَلَّی اللّٰهُ عَلَیْهِ وَ اٰلِهِ
بر زبان تو و زبان پیامبرت - که درود خدا بر او و آلش باد - در هر جا و هر مکانی که توقّف کرد در آن پیامبرت صلّی الله علیه و آله
اَللّٰهُمَّ الْعَنْ اَبٰاسُفْیٰانَ وَ مُعٰوِیَةَ وَ یَزٖیدَ بْنَ مُعٰوِیَةَ عَلَیْهِمْ مِنْكَ اللَّعْنَةُ اَبَدَا الْأٰبِدٖینَ
خدایا لعنت کن ابوسفیان و معاویه و یزید بن معاویه را که لعنت بر ایشان باد از جانب تو برای همیشه
وَ هٰذٰا یَوْمٌ فَرِحَتْ بِهِ اٰلُ زِیٰادٍ وَ اٰلُ مَرْوٰانَ بِقَتْلِهِمُ الْحُسَیْنَ عَلَیْهِ السَّلٰامُ صَلَوٰاتُ اللّٰهِ عَلَیْهِ
و این روزی است که شادمان شدند به آن دودمان زیاد و آل مروان به جهت کشتنشان حضرت حسین صلوات الله علیه را
اَللّٰهُمَّ فَضٰاعِفْ عَلَیْهِمُ اللَّعْنَ مِنْكَ وَ الْعَذٰابَ الْاَلٖیمَ
خدایا پس مضاعف گردان بر آنها لعنت خود و عذاب دردناک را
اَللّٰهُمَّ اِنّٖی اَتَقَرَّبُ اِلَیْكَ فٖی هٰذَا الْیَوْمِ وَ فٖی مَوْقِفٖی هٰذٰا وَ اَیّٰامِ حَیٰوتٖی
خدایا من تقرّب جویم بسوی تو در این روز و در این موقفم و در تمام دوران زندگیم
بِالْبَرٰآئَةِ مِنْهُمْ وَ اللَّعْنَةِ عَلَیْهِمْ وَ بِالْمُوٰالٰاتِ لِنَبِیِّكَ وَ اٰلِ نَبِیِّكَ عَلَیْهِ وَ عَلَیْهِمُ السَّلٰامُ
به بیزاری جستن از اینها و لعنت کردن بر ایشان و بوسیلهی موالات پیامبرت و خاندان پیمبرت که بر او و بر ایشان سلام باد
(پس میگویی صد مرتبه)
اَللّٰهُمَّ الْعَنْ اَوَّلَ ظٰالِمٍ ظَلَمَ حَقَّ مُحَمَّدٍ وَ اٰلِ مُحَمَّدٍ وَ اٰخِرَ تٰابِعٍ لَهُ عَلٰی ذٰلِكَ
خدایا لعنت کن نخستین ظالمی را که ستم کرد و گرفت حق محمد و آل محمد را و آخرین کسی که او را در این ستم پیروی کرد
اَللّٰهُمَّ الْعَنِ الْعِصٰابَةَ الَّتٖی جٰاهَدَتِ الْحُسَیْنَ وَ شٰایَعَتْ وَ بٰایَعَتْ وَ تٰابَعَتْ عَلٰی قَتْلِهِ
خدایا لعنت کن بر جماعتی که پیکار کردند با حسین و همراهی کردند و پیمان بستند و از هم پیروی کردند بر کشتن آن حضرت
اَللّٰهُمَّ الْعَنْهُمْ جَمیٖعًا
خدایا لعنت کن همهی آنها را
(پس میگویی صد مرتبه)
اَلسَّلٰامُ عَلَیْكَ یٰا اَبٰا عَبْدِاللّٰهِ
سلام بر تو ای ابا عبدالله
وَ عَلَی الْاَرْوٰاحِ الَّتٖی حَلَّتْ بِفِنٰائِكَ
و بر ارواحی که فرود آمدند به آستانت
عَلَیْكَ مِنّٖی سَلٰامُ اللّٰهِ اَبَدًا مٰا بَقٖیتُ وَ بَقِیَ اللَّیْلُ وَ النَّهٰارُ
بر تو از جانب من سلام خدا باد همیشه تا من زندهام و برپا است شب و روز
وَ لٰا جَعَلَهُ اللّٰهُ اٰخِرَ الْعَهْدِ مِنّٖی لِزِیٰارَتِكُمْ
و قرار ندهد خدا این زیارت آخرین بار زیارت من از شما
اَلسَّلٰامُ عَلَی الْحُسَیْنِ وَ عَلٰی عَلِیِّ بْنِ الْحُسَیْنِ وَ عَلٰی اَوْلٰادِ الْحُسَیْنِ وَ عَلٰی اَصْحٰابِ الْحُسَیْنِ
سلام بر حسین و بر علی بن الحسین و بر فرزندان حسین و بر اصحاب حسین
(پس میگویی)
اَللّٰهُمَّ خُصَّ اَنْتَ اَوَّلَ ظٰالِمٍ بِاللَّعْنِ مِنّٖی
خدایا مخصوص گردان نخستین ستمگر را به لعنت من
وَ ابْدَأْ بِهِ اَوَّلًا ثُمَّ الْعَنِ الثّٰانِیَ وَ الثّٰالِثَ وَ الرّٰابِعَ
و ابتداء کن بدان لعن اولی را و سپس دومی و سومی و چهارمی را
اَللّٰهُمَّ الْعَنْ یَزٖیدَ خٰامِسًا وَ الْعَنْ عُبَیْدَاللّٰهِ بْنَ زِیٰادٍ وَ ابْنَ مَرْجٰانَةَ وَ عُمَرَ بْنَ سَعْدٍ وَ شِمْرًا
خدایا لعنت کن یزید را در مرتبهی پنجم و لعنت کن عبیدالله پسر زیاد و پسر مرجانه را و عمر بن سعد و شمر
وَ اٰلَ اَبٖیسُفْیٰانَ وَ اٰلَ زِیٰادٍ وَ اٰلَ مَرْوٰانَ
و دودمان ابوسفیان و دودمان زیاد و دودمان مروان را
اِلٰی یَوْمِ الْقِیٰمَةِ
تا روز قیامت
(پس سجده میروی و میگویی)
اَللّٰهُمَّ لَكَ الْحَمْدُ حَمْدَ الشّٰاکِرٖینَ لَكَ عَلٰی مُصٰابِهِمْ
خدایا توراست ستایش سپاسگزاران تو بر مصیبت آنها
اَلْحَمْدُ لِلّٰهِ عَلٰی عَظٖیمِ رَزِیَّتٖی
ستایش خدای را بر بزرگی مصیبتم
اَللّٰهُمَّ ارْزُقْنٖی شَفٰاعَةَ الْحُسَیْنِ یَوْمَ الْوُرُودِ
خدایا روزیم گردان شفاعت حسین را در روز ورود
وَ ثَبِّتْ لٖی قَدَمَ صِدْقٍ عِنْدَكَ مَعَ الْحُسَیْنِ وَ اَصْحٰابِ الْحُسَیْنِ
و ثابت بدار برایم گام راستی را در نزد خودت با حسین و یاران حسین
الَّذٖینَ بَذَلُوا مُهَجَهُمْ دُونَ الْحُسَیْنِ عَلَیْهِ السَّلٰامُ
آنان که بدادند جان خود را در راه حسین علیه السّلام